Ondernemen

Starten met uw eigen bedrijf als 50-plusser  

Ondernemen

Na uw 50ste starten met ondernemen. Is dat moedig of juist roekeloos? Frank Panhorst (53) gooide na 30 jaar loondienst het roer om. Hij startte als zelfstandig schoenmaker. Hoe was dat?

19 jul 2016
4 minuten

Het begon met een reorganisatie

Toen zijn KPN-kantoor vanwege een reorganisatie van Amersfoort naar Zwolle verhuisde, bedankte Panhorst vriendelijk voor de reistijd van 3 uur. Toch pendelt hij nu dagelijks op en neer van zijn woonplaats Amersfoort naar Nieuwerkerk aan den IJssel. Hier is zijn eigen bedrijf te vinden: Schoen- en Sleutelservice Frank Panhorst. Dat hij een werkweek per maand kwijt is aan reistijd interesseert Panhorst niet. Hij doet waar hij gelukkig van wordt.

Niet meer in loondienst

De destijds 51-jarige Panhorst maakte een sprong in het diepe door na 30 jaar loondienst te vertrekken bij KPN. Hij kwam in aanmerking voor een sociaal plan en kreeg een WW-uitkering. Dit gaf tijdelijk financiële zekerheid. Omdat zijn pensioenleeftijd nog lang niet in zicht was kon hij niet achteroverleunen. “Maar ik wist zeker: in loondienst wilde ik niet meer. Maar wat ik dan wel wilde? Ik had geen idee.”

Toevallig beland in schoenmakersland

Brocante meubeltjes opknappen behoorde tot de opties. Tot hij bij toeval zijn roeping tegenkwam. Hij vergezelde zijn neef tijdens een open dag op een opleidingsinstituut waar ook een schoenmakersopleiding werd aangeboden. “Toen ik daar meer over hoorde dacht ik: dit is het! Ik heb een ontzettend leuk gesprek gevoerd met iemand van de opleiding, besprak dit met mijn vrouw. Voor ik het wist was ik in de schoenmakerswereld beland.”

In de leer om bedrijf over te nemen

Zijn hart zei dat dit de juiste keuze was. Of het een verstandige keuze was, daar twijfelde hij aan. “Ik dacht: zit de arbeidsmarkt te wachten op een schoenmaker van 50-plus? Toch besloot ik ervoor te gaan. Ik ging netwerken in de schoenmakerswereld en ontdekte dat veel schoenmakers moeite hebben met het vinden van een opvolger. Ik zag kansen. Het leek mij geweldig om ergens in de leer te gaan en uiteindelijk het bedrijf over te nemen.”

Sollicitatiebrieven blijven schrijven

In overleg met het UWV kon hij 1 dag in de week stage gaan lopen bij een schoenmaker in Raalte. “Het liefst had ik er 5 dagen vrijwillig gestaan, maar daar ging het UWV niet mee akkoord. Ik moest sollicitatiebrieven blijven schrijven, terwijl ik een heel ander toekomstplan had: mijn eigen schoenmakerij runnen.”

Krediet via microfinanciering

Eerst moest Panhorst de kneepjes van het vak leren. Toen hij het schoenmakersvak eenmaal verstond, kon hij aan de slag. In Nieuwerkerk aan den IJssel vond hij een schoenmaker die met pensioen wilde gaan. De eigenaar nam een maand de tijd om alles aan hem over te dragen en per 1 januari 2015 was de zaak officieel van hem. “Dat ging makkelijker dan ik dacht. Zeker qua financiering. Je kunt wel bij een bank aankloppen, maar dan zeggen ze vriendelijk dat je het kunt vergeten. Daarom heb ik het geregeld via microfinanciering. Ik moest een plan en een motivatie indienen, op gesprek komen en kreeg vrij snel de financiering rond.”

Goed weten wat u wilt

Nu is Panhorst zeven dagen in de week met schoenmaken bezig. “De winkel is vijf dagen per week open. Daarnaast volg ik nog een opleiding tot schoenmaker. Ik weet en kan al heel veel. Toch is het fijn om gediplomeerd te zijn. Ik werk nu 70 uur per week en heb veel reistijd, maar ik vind het geweldig. Als je gaat ondernemen moet je heel goed weten wat je wilt. Bereid zijn er 100 procent voor te gaan.”

Geen arbeidsongeschiktheidsverzekering

Zijn vrouw is een dag minder gaan werken om hem te helpen in de schoenmakerij. Minder kan niet, want zij is degene die voor een stabiel inkomen zorgt. Panhorst doet er alles aan om een vaste klantenkring op te bouwen. “Doordat ik aan het opbouwen ben, heb ik ook nog geen arbeidsongeschiktheidsverzekering afgesloten. Al weet ik dat zoiets heel belangrijk is. Zeker als je met je handen werkt. Ik ga het meteen regelen als er financieel wat lucht komt.”

Veel eerder moeten beginnen

Panhorst denkt weleens dat hij 20 jaar geleden al ondernemer had moeten worden. “Maar ik werkte bij KPN in een fijne omgeving en verdiende gewoon mijn boterham. Daardoor heb ik er nooit eerder over nagedacht. Het ondernemen zit me misschien niet van jongs af aan in het bloed. Maar dat betekent niet een 50-plusser geen succesvolle ondernemer kan zijn.”